بایننس کوین

در سال ۲۰۱۷ و در قالب یک عرضه اولیه منتشر شد؛ آن زمان صرفاً توکنی روی شبکه اتریوم بود که نگه‌داشتنش در صرافی ناشر، تخفیف کارمزد معاملات می‌داد. مدل ساده‌ای بود و کار کرد.

اما مسیر این توکن از همان‌جا از بقیه توکن‌های صرافی جدا شد. در سال ۲۰۱۹ به بلاکچین اختصاصی خود منتقل شد و بعدها شبکه‌ای به نام BNB Chain حول آن شکل گرفت؛ بلاکچینی سازگار با ماشین مجازی اتریوم که همان ابزارها و همان نوع قراردادهای هوشمند را با کارمزدی به‌مراتب پایین‌تر اجرا می‌کند.

نتیجه این شد که BNB امروز دو ماهیت دارد و شناختن هر دو برای تصمیم خرید لازم است. نقش اول، توکن سودمندی یک صرافی: تخفیف کارمزد، دسترسی به عرضه‌های اولیه و محصولات مختلف. نقش دوم، سوخت یک بلاکچین مستقل: هر تراکنش روی BNB Chain، چه انتقال ساده و چه اجرای قرارداد، با BNB پرداخت می‌شود.

این شبکه از اثبات سهام واگذارشده با تعداد نسبتاً کمی اعتبارسنج استفاده می‌کند. همین انتخاب، سرعت و کارمزد پایین آن را ممکن کرده و در عین حال مهم‌ترین انتقاد به تمرکز آن است.