دوج کوین

دوج کوین را دو مهندس نرم‌افزار، بیلی مارکوس و جکسون پالمر، در دسامبر ۲۰۱۳ ساختند. انگیزه‌شان هم دقیقاً همان چیزی بود که به نظر می‌رسد: هجو موج پروژه‌های بی‌پشتوانه‌ای که آن زمان هر روز عرضه می‌شدند. لوگو را از یک میم اینترنتی محبوب برداشتند و ظرف چند روز راه‌اندازی کردند.

اما نکته فنی مهمی هست که کمتر گفته می‌شود: دوج کوین از نظر ساختار، شوخی نیست. این یک توکن روی شبکه دیگری نیست، بلکه بلاکچین مستقلی است که از کد لایت کوین منشعب شده و مانند بیت کوین با اثبات کار استخراج می‌شود. بلوک‌های آن حدود یک دقیقه‌ای‌اند، یعنی سریع‌تر از بیت کوین و لایت کوین.

امنیت این شبکه هم از راه سازوکاری به نام استخراج ترکیبی تأمین می‌شود: استخراج‌کنندگان لایت کوین می‌توانند هم‌زمان و بدون هزینه اضافی، بلوک‌های دوج کوین را هم استخراج کنند. این یعنی امنیت دوج کوین به توان محاسباتی شبکه لایت کوین گره خورده است؛ چیزی که آن را از میم‌کوین‌هایی که شبکه مستقلی ندارند جدا می‌کند.

دوج کوین در عمل هم استفاده شده است: سال‌ها فرهنگ انعام‌دادن آنلاین حول آن شکل گرفت و بخشی از سرویس‌ها آن را به‌عنوان روش پرداخت پذیرفته‌اند. با این حال، حجم این استفاده در برابر حجم معاملات سفته‌بازانه ناچیز است.