اتریوم

اتریوم را ویتالیک بوترین در سال ۲۰۱۳ در قالب یک مقاله فنی مطرح کرد و شبکه آن در ژوئیه ۲۰۱۵ راه‌اندازی شد. ایده اصلی ساده اما بنیادی بود: اگر بیت کوین می‌تواند انتقال ارزش را بدون واسطه ثبت کند، چرا نتوان هر قرارداد دیگری را هم به همین شکل اجرا کرد؟ نتیجه، شبکه‌ای شد که به‌جای یک کاربرد مشخص، بستری برای اجرای برنامه است.

این برنامه‌ها را قرارداد هوشمند می‌نامند؛ کدی که روی شبکه اجرا می‌شود و بدون نیاز به اعتماد به یک شرکت، شرایط از پیش تعیین‌شده را اجرا می‌کند. هر اجرا هزینه محاسباتی دارد و این هزینه با واحدی به نام گس اندازه‌گیری و با ETH پرداخت می‌شود. ETH صرفاً یک دارایی سرمایه‌ای نیست؛ سوخت شبکه است.

مهم‌ترین تغییر تاریخ اتریوم در سپتامبر ۲۰۲۲ رخ داد. شبکه در رویدادی به نام ادغام از اثبات کار به اثبات سهام منتقل شد و از آن پس استخراج اتریوم وجود ندارد. امنیت شبکه امروز بر سپرده‌گذاری ETH توسط اعتبارسنج‌ها استوار است، نه بر مصرف برق. بسیاری از منابع فارسی هنوز این تغییر را منعکس نکرده‌اند.

توسعه شبکه پس از آن هم متوقف نشده است. ارتقاهای پی‌درپی، از جمله افزایش چشمگیر ظرفیت بلوک در سال ۲۰۲۶، ظرفیت پردازش لایه اصلی را بالا برده و هزینه لایه‌های دوم را کاهش داده است.